Bir müsabaka öncesi ritüeller

Ritüel neden önemlidir

Wai khru, Tayland'ın klasik müzik ve khon dansından dövüş sanatlarına kadar neredeyse tüm sahne sanatlarında karşılaşılan bir Tayland geleneğidir. Wai khru ram muay ifadesi dört Tayca kelimeden oluşur. Wai, avuç içlerinin birleştirilmesiyle yapılan selamlamadır; khru, Sanskritçe öğretmen anlamına gelen guru kelimesinden gelir; ram klasik tarzda danstır ve muay ise boks demektir. Bir araya geldiklerinde kabaca öğretmeni selamlayan bir savaş dansı olarak çevrilebilir. Tören, özünde herhangi bir yumruk atılmadan önce otoriteye saygıyı, bilgiye duyulan minnettarlığı ve geleneğe duyulan hürmeti ifade eder.

The mongkhon

Mongkhon, bir dövüşçünün ringe çıkarken taktığı alın bandıdır ve bu kelime kutsal ruh, şans ve koruma anlamlarını taşır. Geleneğe göre bu bant, dövüşçünün spor salonunun adını taşıyabileceğine karar verdiğinde ona teslim eden antrenörden gelir; böylece salona saygı nişanesi olarak takılır. Dövüş öncesi ritüel sona erdiğinde, antrenör genellikle bandı kaldırıp tılsım olarak köşeye bırakır. Birçok dövüşçü, Budist olsun ya da olmasın, müsabaka öncesinde bir keşişten mongkhon'larını kutsamasını ister.

The pra jiad

Pra jiad, üst kola bağlanan bir kol bandıdır. Geçmişte güven ve şans için verilir ve genellikle yakın bir aile üyesi tarafından yapılırdı. Kökeni savaş alanına dayanır: Evinden ayrılan Tay savaşçılara annelerinin giysilerinden bir parça, genellikle bir sarong verilir ve güvenle eve dönebilmeleri için koluna bağlanırdı. Bazı savaşçılar bir, bazıları iki tane takar. Geleneksel olarak, bandlar yüksek bir yerde saklanırdı çünkü üzerinden geçmenin veya düşürmenin gücünü alacağı düşünülürdü.

Wai Khru

Ring’e girerken dövüşçüler saat yönünün tersine yürür, her köşede durup dua eder ve üç kez başlarını eğerek Buddha’ya, Dharma’ya ve Sangha’ya selam verir. Dövüşçülerin kraliyet önünde performans sergilediği günlerde, bu ritüel krala da saygı gösterirdi. Seyirci için bu, müsabaka öncesi sessizliktir: kalabalık yatışır, müzik yavaşlar ve her dövüşçü, birazdan çalışma alanına dönüşecek ringi ölçer.

Ram Muay

Ardından, Hanuman'a dayandığı söylenen bir hareketler dizisi olan ram muay gelir. Kişiseldir; çok karmaşıktan çok basite kadar uzanır ve dövüşçünün hocasına, ebeveynlerine ve atalarına saygı gösterir. Adımlar dövüşçüden dövüşçüye değiştiği için, bu dans çoğu zaman onu kimin eğittiğine ve nereden geldiğine dair ipuçları taşır. Ram muay her zaman hareketlerine ritmini veren müzik eşliğinde icra edilir.

Sarama grubu

Sarama, dövüş öncesi ritüel için çalınan ezgidir; müsabaka boyunca devam eden müziğe ise phleng muay denir. En fazla dört müzisyen bu müziği icra eder. Lider enstrüman, dörtlü kamışı ve genişleyen çanı olan ahşap bir kamış flüt olan pi'dir. İki icracı, biri erkek biri dişi olarak kabul edilen ve ritimlerini birbirine kenetleyen bir çift klong khaek davuluna vurur. Dördüncü müzisyen ise küçük çanak ziller olan ching ile tempoyu tutar. Ritüel sırasında tempo yavaş ve görkemlidir; dövüş başladığında ise aksiyonla birlikte yükselir.

Gece boyunca nelere dikkat etmeli

Üretilen bir kart üzerinde, ritüelin ne kadarını gördüğünüz müsabakadan müsabakaya değişebilir. Baş bandı ve kol bantları için girişi, halatların etrafındaki turu ve her köşedeki selamı izleyin; müsabaka başlarken müziğin temposunun değiştiği anı dinleyin. Eğer bir antrenör baş bandını çıkarıp köşeye koyarsa, ritüel sona ermiştir ve dövüş başlamak üzeredir. Hiçbiri keyif almak için açıklama gerektirmez, ancak ne anlama geldiğini bilmek, zilden önceki dakikaları çok daha ilginç kılar.

Sonraki: İlk maçınızı izlemek