Oglądanie pierwszej walki

Osiem kończyn

Muay Thai to tajska sztuka walki pełnokontaktowej, która dopuszcza także podcięcia i klincz. Jej przydomek — sztuka ośmiu kończyn — pochodzi od czterech par broni: pięści, łokci, kolan i goleni. Niemal każda technika angażuje całe ciało, a biodro obraca się w każdym kopnięciu, ciosie pięścią, łokciu i bloku. Zawodnicy stoją z tylną nogą tylko nieco z tyłu, mniej więcej na szerokość ramion — w węższej postawie niż bokser, ponieważ nogi są bronią i tarczą równie mocno, jak platformą do wyprowadzania ciosów.

Kopnięcia i blok shin

Dwa kopnięcia, które zobaczysz najczęściej, to thip, dosłownie pchnięcie stopą, oraz kopnięcie okrężne, które czerpie moc niemal wyłącznie z rotacji bioder, często z ramionami wymachującymi w przeciwnym kierunku dla dodatkowego momentu obrotowego. Tajscy zawodnicy są szkoleni, by trafiać golenią, a nie stopą, ponieważ stopa z licznymi drobnymi kośćmi jest znacznie słabsza. Gdy nadchodzi kopnięcie okrężne, obrońca zwykle je blokuje, unosząc zewnętrzną stronę podudzia na spotkanie. Nasłuchuj trzasku goleni o goleń.

Kopnięcie pchające

Teep, kopnięcie pchające, wyprowadzane jest prosto z biodra niczym pchnięcie stopą. Ma głównie charakter obronny: zawodnicy używają go do kontrolowania dystansu, powstrzymania szarży przeciwnika lub zablokowania ataku, zanim ten dotrze do celu. Wyprowadzone szybko i z odpowiednią siłą może wytrącić przeciwnika z równowagi. Zawodnik, który regularnie trafia teepem, często kontroluje dystans, nawet jeśli cięższe ciosy nadchodzą z przeciwnego narożnika.

Łokcie

Łokcie przybierają wiele form: poziome, wznoszące się lub opadające po skosie, w górę jak podbródkowy, prosto w dół, obrotowe w tył, a nawet w wyskoku. Zawodnicy sięgają po nie, gdy są zbyt blisko, by wyprowadzić sierpowy. Wyprowadzony z boku łokieć może rozciąć skórę nad okiem i sprawić, że krew spłynie do pola widzenia przeciwnika. Wikipedia uznaje łokieć za najgroźniejszy cios w tym sporcie, a czyste trafienie może zakończyć walkę nokautem — dlatego publiczność wybucha, gdy takie trafienie dojdzie do celu.

Kolana i klincz

Zachodni sędzia bokserski rozdziela klinczujących zawodników; w Muay Thai pozostawia się ich splecionych, i właśnie tam wykonuje się większość pracy kolanami i łokciami. W klinczu przednim zawodnik obejmuje dłońmi tył głowy przeciwnika, przedramionami naciskając na obojczyk, i wbija kolana w ciało lub głowę. Można też zobaczyć klincz na ramię, klincz boczny i klincz niski. Kolana przybierają wiele form, od prostego kolana po kolano w wyskoku i kolano z wylotu, wyprowadzane z jednej nogi.

Jak ocenia się walkę

Zgodnie z przepisami IFMA cios liczy się tylko wtedy, gdy dociera do celu bez blokady. Uderzenie, które spotyka rękawicę, przedramię, goleń lub stopę przeciwnika, nie daje punktów, więc dobrze broniący się zawodnik może przyjąć serię ciosów bez utraty punktów. Jeśli walka trwa pełny dystans i zawodnicy kończą ją równo, przepisy IFMA przyznają zwycięstwo temu, kto zadał więcej ciosów w pełnym kontakcie. Karty zawodowe kończą się również przedwcześnie, gdy zawodnik zostaje zatrzymany, więc obserwuj sędziego równie uważnie jak zawodników.

Między rundami a muzyką

Gdy rozbrzmiewa gong, obserwuj narożniki. W krótkiej przerwie trenerzy wychylają się przez liny, by popracować nad swoim zawodnikiem, a narożnik, w którym na początku na szczęście umieszczono opaskę na głowę, pozostaje ten sam. Także słuchaj. Muay Thai wyróżnia się wśród sportów kickboxingowych swoją muzyką: muzyka bokserska grana na flecie trzcinowym, bębnach i talerzach przyspiesza wraz z akcją, więc arena często sygnalizuje, że walka się rozgrzewa, zanim zrobi to punktacja.

Czytaj dalej: Rytuały wokół walki