Je eerste gevecht bekijken

De acht ledematen

Muay Thai is de full-contact slagkunst van Thailand, en staat ook sweeps en clinching toe. De bijnaam, de Kunst van de Acht Ledematen, komt van de vier paren wapens: vuisten, ellebogen, knieën en schenen. Bijna elke techniek gebruikt het hele lichaam, waarbij de heup meedraait in elke trap, stoot, elleboog en blokkering. Vechters staan met het achterste been slechts iets naar achteren, ongeveer op schouderbreedte, een smallere basis dan die van een bokser, omdat de benen net zo goed wapens en schilden zijn als een platform om vanaf te stoten.

Trappen en de scheencheck

De twee trappen die je het vaakst zult zien, zijn de thip — letterlijk een voetstoot — en de roundhouse kick, die zijn kracht vrijwel volledig haalt uit de rotatie van de heupen, vaak met de armen in tegengestelde richting zwaaiend voor extra torsie. Thaise vechters worden getraind om te landen met het scheenbeen, niet met de voet, omdat de voet met zijn vele fijne botjes veel zwakker is. Wanneer een roundhouse kick aankomt, pareert de verdediger hem meestal door de buitenkant van het onderbeen op te heffen om de trap te ontmoeten. Luister naar de klap van scheen op scheen.

De duwtraap

De teep, de duwtraap, wordt recht vanuit de heup naar voren gestoten als een stoot met de voet. Hij is vooral defensief: vechters gebruiken hem om de afstand te controleren, een aanval van de tegenstander te stoppen of een aanval te blokkeren voordat die landt. Snel en hard genoeg ingezet, kan hij een tegenstander uit balans brengen. Een vechter die de teep steeds weet te plaatsen, is vaak degene die de afstand beheerst, zelfs als de zwaardere treffers uit de andere hoek komen.

Elleboogstoten

Elleboogstoten komen in vele vormen: horizontaal, stijgend of diagonaal dalend, omhoog als een uppercut, recht naar beneden, draaiend naar achteren en zelfs vliegend. Vechters grijpen ernaar terug wanneer ze te dichtbij staan om een hoekstoot te kunnen geven. Van opzij ingezwaaid kan een elleboog een snee boven het oog openen en het bloed in het zicht van de tegenstander laten lopen. Wikipedia bestempelt de elleboogstoot als de gevaarlijkste treffer van de sport, en een zuivere kan een knock-out opleveren — reden waarom het publiek uitbarst wanneer er een landt.

Knieën en de clinch

Een westerse boksscheidsrechter trekt clinchende vechters uit elkaar; in Muay Thai worden ze aan elkaar geklonken gelaten, en daar gebeurt een groot deel van het knie- en elleboogwerk. In de front clinch legt een vechter zijn handen achter het hoofd van de tegenstander, met de onderarmen op het sleutelbeen, en drijft knieën in het lichaam of hoofd. Je kunt ook de arm clinch, de zijwaartse clinch en de lage clinch zien. Knieën komen in vele vormen, van de rechte knie tot de springende knie en de vliegende knie, vanaf één been ingezet.

Hoe een partij wordt gescoord

Volgens de IFMA-regels telt een treffer alleen als hij landt zonder geblokkeerd te worden. Een stoot die de handschoen, onderarm, het scheenbeen of de voet van de tegenstander raakt, scoort niet, zodat een goed verdedigende vechter een regen van stoten kan absorberen zonder punten te verliezen. Als een partij de volledige afstand gaat en de vechters eindigen gelijk, kent de IFMA-regelgeving de overwinning toe aan degene die meer full-contact treffers heeft geplaatst. Professionele kaarten eindigen ook vroegtijdig wanneer een vechter wordt gestopt, dus houd de scheidsrechter net zo goed in het oog als de vechters.

Tussen de rondes en de muziek

Als de bel gaat, let dan op de hoeken. Trainers leunen door de touwen om in de korte pauze aan hun vechter te werken, en de hoek waar bij aanvang het hoofdbandje voor het geluk werd geplaatst, is dezelfde. Luister ook goed. Muay Thai is onder de kickboksporten ongewoon vanwege de muziek: de boksmuiek op rietfluit, drums en cimbalen versnelt mee met de actie, waardoor de arena vaak al aangeeft dat een partij opwarmt voordat de puntentelling dat doet.

Lees verder: De rituelen rond een gevecht